باد قبول

«لغت نامه دهخدا»

[دِ قَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)باد صبا بدان جهت که ضد دبور است. (منتهی الارب): امروز که باد قبول فضل را گذاشت... (ترجمهء تاریخ یمینی نسخهء خطی کتابخانهء لغت نامه ص9). رجوع به باد پیش و صبا شود. || آنکه [بادی که] مقابل در کعبه شرفهاالله میوزد. || آنکه [بادی که] مقبول طبایع و نفوس است. (منتهی الارب).