«لغت نامه دهخدا»
[کُ نَ] (اِ مرکب) مثانهء گوسفند و گاو و مانند آن که بمالند تا نازک شود و باد در آن دمند و سر آن محکم کنند بازیچهء کودکان را. || شاشدان. رجوع به بادخایه شود.