بادله

«لغت نامه دهخدا»

[دِ لَ] (اِخ)(1) نهریست به مازندران نزدیک شاطرگنبد و محلهء لالم و فولادمحله. (سفرنامهء مازندران و استرآباد رابینو چ 1342 ه . ق. ص58 و 123 و 162). رجوع به باوَل شود.
(1) - در معجم البلدان باوَل، نهری کبیر بطبرستان ضبط شده.