«لغت نامه دهخدا»
[رَ] (اِ) ترنج که میوهء مشهور است. (آنندراج). رجوع به بادابرنگ، بادرنگ، بادرنج، بادارنگ و ترنج شود. || بازیچهء روم و زنگ، یعنی مسخرهء روزگار. (آنندراج).