«لغت نامه دهخدا»
[ذَ] (معرب، اِ) شیرهء انگور تند و تیز اندک طبخ یافته، معرب باده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج). در عرف فقها، شرابی جوشانیده که کمتر از نصف آن تبخیر شده باشد. مأخوذ از بادهء فارسی، شیرهء انگور تند و تیز اندک طبخ یافته. (ناظم الاطباء). باذه. (المعرب جوالیقی ص81 س 5). آب انگور پخته شده را گویند که کمتر از نیمهء آن بر اثر پخته شدن بخار شده باشد و اگر نیمهء آن بخار و نیمهء دیگر باقی مانده باشد آنرا منصف نامند. و اگر دو ثلث بخار و یک ثلث باقی مانده باشد آنرا مثلث خوانند. و کلمهء باذق معرب باده است.