«لغت نامه دهخدا»
[ذَ] (اِخ)(1) ابوالحسن بن باذنی (باذانی) سمعانی گوید: جوان صالحی است، از ابوبکر احمدبن خطیب مهنه ای و دیگران باتفاق من حدیث سماع کرد و در فتنهء غز در ماه رمضان سال 549 ه . ق. کشته شد. (از انساب سمعانی). (1) - در متن سمعانی چ عکسی باذانی آمده است.