باربغه

«لغت نامه دهخدا»

[بُ غَ / غِ] (اِ) بنه و سامان و اسباب سفر. || اسباب خرد و کوچک. (ناظم الاطباء). باین معانی مصحف «باربنه» است. || باملایمت و آهستگی. (ناظم الاطباء). مأخذ معلوم نیست و شاهدی هم در دست نمیباشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر