بارتولو

«لغت نامه دهخدا»

[تُ لُ] (اِخ)(1)قهرمان پیِس «ریش تراش اشبیلیه»(2) اثر بومارشه(3) که مظهر کسانی که قیم و در عین حال حسود و با سوءظن هستند میباشد.
(1) - Bartholo.
(2) - Le Barbier de Seville.
(3) - Beaumarchais.