باردهی

«لغت نامه دهخدا»

[دِ] (حامص مرکب)(1) میوه آوردن درخت. بارآوری. حاصل دادن درخت. رجوع به جنگل شناسی ساعی چ 1327 ه . ش. دانشگاه طهران ج 1 ص 162، 166، 169 شود.
(1) - Fructification.