«لغت نامه دهخدا»
[بارْ، رَ] (اِ) دست پیچ اطفالی که در گهواره می خوابانند. (ناظم الاطباء). سینه بند اطفال. بادنگ. باژرنگ. باردنگ. (دِمزن). || بند قنداق. || طناب و بارپیچ و تنگ حیوانات باری. || کمربند. || نوار. (ناظم الاطباء).