«لغت نامه دهخدا»
[شِ کَ] (اِ مرکب) خواربار یعنی خوراک اندک که قوت لایموت باشد. (آنندراج). آذوقه ای که مخصوصاً از خارج وارد میشود. (ناظم الاطباء).