باروزنه

«لغت نامه دهخدا»

[رَ زَ نَ / نِ] (اِ)(1) نام نوایی است از موسیقی. (برهان) (جهانگیری) (انجمن آرا) (آنندراج) (دِمزن)(2) (ناظم الاطباء) (شعوری ج 1 ورق 191) (فرهنگ نظام) :
ساعتی سیوارتیر و ساعتی کبک دری
ساعتی سرو ستاه و ساعتی باروزنه.
منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی).
(1) - مؤلف آنندراج آرد: باروژنه هم بنظر آمده.
(2) - نام نتی در موزیک. (دِمزن).