باری تعالی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ لا] (اِ مرکب) خدای عز و جل. خداوند متعال. خدا. جبار. (منتهی الارب) : لطف باری تعالی دررسید و آن محنت از گردن من بگردانید. (ترجمهء تاریخ یمینی). باری تعالی باران رحمت فروفرستاد. (ایضاً ص331). متسلسل بسببی که مسبب الاسباب و واجب الوجود خوانند و آن باری تعالی است. (سندبادنامه ص378).