باکوس امستا

«لغت نامه دهخدا»

[اُ مِ] (اِخ)(1) ظاهراً همان باکوس رب النوع شراب است. در تاریخ ایران باستان در ذیل عنوان: جدال سالامین بروایت پلوتارک، نام مذکور بدینسان آمده است: پس فوراً «افران- نیدس غیبگو» دست تمیستو کل را گرفته به او امر کرد که این سه نفر جوان را به باکوس اُمستا قربان کنند. (ج 1 ص 82).
(1) - Bacchus Omesta.