«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (حامص مرکب) عمل بالادست. برتری. غلبه. چیرگی. || (ص نسبی) که بجانب علیاست. که سوی علیا قرار دارد. مقابل پایین دستی. که فوق جای دارد.