بالاکروس

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) (پسر نیکانور)(1) از سرداران اسکندر هنگام حملهء به ایران. این شخص در زمان حملهء اسکندر حاکم پی سیدیه بود و مردم شهر او را بقتل رساندند. رجوع به ایران باستان پیرنیا ج3 ص1983 شود.
(1) - Balacrus.