بالامحله

«لغت نامه دهخدا»

[مَ حَلْ لَ / لِ] (اِ مرکب) محلهء بالا. کوی بالای هر آبادی. برابر محلهء پائین یا پائین محله.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر