بالسی

«لغت نامه دهخدا»

[لِ] (اِخ)(1) طبیب یا گیاه شناسی که ابن البیطار در مفردات از او نقل کند، از جمله در کلمهء جنجل و دلق و سنجاب و جوز عبهر. او را کتابی است بنام التکمیل. (یادداشت مؤلف). طبیبی فاضل و در شناخت ادویهء مفرده توانا بود، از کتب او کتاب التکمیل در ادویهء مفرده است که آنرا برای کافور الاخشیدی تألیف کرده است. (از عیون الانباء ص87).
(1) - Balecy.