بالضروره

«لغت نامه دهخدا»

[بِضْ ضَ رَ] (ع ق مرکب) (از: ب + ال + ضروره) بطور ضرورت. بطور لزوم. بطور حاجت. (ناظم الاطباء). ضرورهً. و رجوع به ضرورت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر