بالفوریه

«لغت نامه دهخدا»

[رِ یِ] (اِخ) (موریس..)(1) از فرماندهان نظامی فرانسه متولد بسال 1852 م. در پاریس و متوفی بسال 1933 م. در 1870 به «سن سیر» وارد شد و در جنگ برضد دولت آلمان شرکت جست و در جنگ جهانی اول بویژه در جنگ وردن (1916) فداکاریهای بسیار کرد.
(1) - Balfourier.