بالگانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ) بالکانه. در مشبک. پنجره ایست که از داخل بیرون پیدا شود و از بیرون داخل نمودار نشود. (از فرهنگ شعوری ج 1 ص192). و رجوع به بالکانه و نیز رجوع به پالکانه شود.