بالونه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ) بالوایه. بالویه. مرغی است کوچک چند گنجشک. پرستوک. (از فرهنگ شعوری ج 1 ص192). رجوع به بالوایه شود. ظاهراً تحریفی از بالوایه است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر