بامگاه

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) گاه بام. هنگام صبح صبحگاه. (فرهنگ نظام). بامداد. (آنندراج). صبح. علی الصباح. (ناظم الاطباء) :
به من شراب مپیمای بامگاه مبادا
که مست گردم و از دیدن تو بی خبر افتم.
سنجرکاشی.
|| فردا صبح. (ناظم الاطباء). اما این معنی مخصوص این نسخه است.