بانبشن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِ)(1) ملکه. شاه زنان. شه بانو. در کعبهء زرتشت (واقع در نقش رستم نزدیک تخت جمشید) زنی بنام آذراناهید و عنوان بانبشنان بانبشن (ملکهء ملکه ها) ذکر شده که ظاهراً همسر شاهپور است... اکنون مهری موجود است که برآن لقب ملکه مادر هرمزد سوم بصورت بانبشنان بانبشن به حروف پهلوی کنده کاری شده است. و رجوع به ترجمهء ایران در زمان ساسانیان ص252 و 313 شود.
(1) - Banbishn.