بانجین

«لغت نامه دهخدا»

[نِ] (اِخ) از کسان وشمگیر امیر زیاری است. و در جنگی که بسال 323 ه . ق. میان نصربن احمد سامانی و وشمگیر درگرفت ابن بانجین دیلمی با سپاهی گران آهنگ نصربن احمد کرد. (از احوال و اشعار رودکی نفیسی ج 1 ص424 و 425). و احتمال توان داد که صورت اصلی این کلمه بانجیر بوده است (مبدل بانگیر) از نوع وشمگیر و شیرگیر و... و رجوع به بانجیر شود.