باندو

«لغت نامه دهخدا»

(هندی، اِ) پاندو(1). نام شخصیتی افسانه ای در روایات هندی منسوب به شنتن و جنگهای بسیاری بین اولاد او و اولاد کورو درگرفته بوده است و شهر کنوج به اولاد او منسوب است. رجوع به تحقیق ماللهند ص52 و 64 و 97 و 191 و 201 شود.
(1) - Pandu.