«لغت نامه دهخدا»
(ق مرکب) در حال بانگ زدن. بانگ زنان. در حال داشتن بانگ و فریاد :ایشان [ قوم لوط ] بانگداران از سرای او [ لوط ] بیرون آمدند. (تفسیر ابوالفتوح ج 3 ص89).