بانوجه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِ مصغر) بانوچه. بانوی کوچک : کتاب احمدبن قتیبه و بانوجه. (از فهرست ابن الندیم ص426 س 20). و رجوع به بانوچه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر