بانهیب

«لغت نامه دهخدا»

[نَ] (ص مرکب)(1) ترسناک. وحشت زده :
گهی بر فراز و گهی بر نشیب
گهی شادمان و گهی بانهیب.فردوسی.
(1) - از: با + نهیب.