باوحشت

«لغت نامه دهخدا»

[وَ شَ] (ص مرکب)(1)وحشت آور. خوفناک :
گر آن شبهای باوحشت نبودی
نمیدانست سعدی قدر امروز.
سعدی (طیبات).
و رجوع به وحشت شود.
(1) - از: با + وحشت.