«لغت نامه دهخدا»
(اِ) ظرف. آوند. ظرف با طعام. مخفف با اهار است. چه اهار بمعنی خوراک است. (از فرهنگ رشیدی) (آنندراج) (فرهنگ جهانگیری). اناء. (برهان قاطع). وعاء. (شرفنامه منیری). خنور. (ناظم الاطباء). || مقابل ناهار است بمعنی خوراک ناخورده و گرسنه شده. (انجمن آرای ناصری). || جامه مترادف این است. (شرفنامهء منیری).