«لغت نامه دهخدا»
[هِ] (ع ص) بیکار. (آنندراج). بی کارگردنده. (منتهی الارب). || بی قید. متردد. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || شبان بی عصا. || زن بی شوهر. (آنندراج) (منتهی الارب). و رجوع به باهله شود. || ناقه که آن را بی پستان بند یا بی مهار یا بی نشان گذاشته باشند. (آنندراج) (منتهی الارب). اشتر ماده. ج، بُهَّل، بُهل. آن اشتر که پستان بند ندارد. (مهذب الاسماء). شتر ماده که سر پستان او را به رکو نبسته باشند. شتر مادهء بی نشانه. شتر ماده که چوب در بینی او نکرده باشند. (از تاج العروس).