بای تخت

«لغت نامه دهخدا»

[یِ تَ] (معرب، اِ مرکب)صورت عربی تلفظ پای تخت. حاکم نشین. مرکز مملکت. کرسی. (از دزی ج1 ص49).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر