بایستنی

«لغت نامه دهخدا»

[یِ تَ] (ص لیاقت) چیز لازم. آنچه مورد حاجت است. لازم. واجب. (ناظم الاطباء). مورد نیاز. مورد احتیاج. شایستنی :
ز بایستنی هرچه در گنج بود
ز دینار و ز گوهر نابسود.فردوسی.
بگفتند کز ما تو داناتری
به بایستنی ها تواناتری.فردوسی.