بایکال

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) دریاچه ای واقع در سیبری جنوبی که حدود 37 هزار کیلومتر مربع مساحت دارد و اطراف آن را کوههایی که حدود 1400 گز ارتفاع دارند فراگرفته اند. حداکثر عمق آن 960 گز است، دو رودخانهء سلنگا و آنگارا بدان وارد می شوند و تنها یک جزیره بنام اولخون در آن هست. این دریاچه هنگام زمستان یخ میزند. از کنار آن راه آهن میگذرد. (از لاروس). و رجوع به لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج2 ص56 و قاموس الاعلام زیر عنوان «بایقال» شود.
(1) - Baikal.