بتنه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نِ] (اِخ)(1) نام شهری در نزدیکی ساحل شرقی فرات که در زمان آمیانوس مارسلینوس مورخ، همه ساله در اوائل سپتامبر بازار بزرگی در آنجا تشکیل می شد و متاع چین و کالای هند در آنجا فراهم می آمد. (از ترجمهء ایران در زمان ساسانیان کریستنس ص148).
(1) - Batne.