بجبج

«لغت نامه دهخدا»

[بُ بُ] (ع ص، اِ) مشکهای شکافته شده. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر