بجمقدار

«لغت نامه دهخدا»

[بَ مَ] (ترکی، ص مرکب) (از: ترکی بشمق یا بشماق بمعنی کفش + دار فارسی مخفف دارنده). بشمقدار. باشماقدار. صاحب منصبی که مأمور حفظ و حمل کفش مخصوص(1) سلطان باشد. (از فرهنگ دزی ج1 ص51). کفشدار. موزه دار. سندل دار.
(1) - Sandal.