«لغت نامه دهخدا»
[ بَ تَ] (ع ص) تأنیث بحت. و بحت نزد بعضی مثنی و مجموع و مصغر نشود. (منتهی الارب). عربیه بحته. (ناظم الاطباء). رجوع به بحت شود.
