«لغت نامه دهخدا»
[بِ حَ مَ دَ] (مص مرکب)(از: ب + حرف + آمدن) به سخن آمدن. لب به سخن گشودن چنانکه طفل به سخن درآید و زبان آموزد. و رجوع به حرف شود. || به سخن آغاز کردن پس از سکوت عمدی.