بخارخداه

«لغت نامه دهخدا»

[بُ خُ] (اِخ) نام عام امرای بخارا. لقبی که به امرای بخارا در دوران ساسانی و صدر اسلام داده شده بوده است :چون بیدون بخارخداه بملک نشست، شوی آن خاتون بود که یاد کردیم. (تاریخ بخارای نرشخی ص28). و در میان آن قوم دهقان بزرگی بود، آن دهقانان را بخارخدات گفتندی از بهرآنکه دهقان زادهء قدیم بود. (تاریخ بخارا). و رجوع به فهرست اعلام تاریخ بخارا چ مدرس رضوی و ایران در زمان ساسانیان کریستن سن ترجمهء رشید یاسمی ص357 و هم چنین رجوع به بخاراخدات شود.