بخت دندان خای

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تِ دَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از طالع ناموافق و بخت نامساعد. (برهان قاطع) (آنندراج). بخت بد و ناموافق. (شرفنامهء منیری). طالع ناموافق و نامساعد. (ناظم الاطباء) :
چون کنار شمع بینی ساق من دندانه وار
ساق من خائید گوئی بخت دندان خای من.
خاقانی.