«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِخ) استاد رودکی بود در موسیقی. عوفی در لباب الالباب گوید: «او را [ رودکی را ] آفریدگار تعالی آوازی خوش و صوتی دلکش داده بود، و بسبب آواز در مطربی افتاد و از ابوالعبیک(1) بختیار که در آن صفت صاحب اختبار بود بربط بیاموخت و در آن ماهر شد». (از آثار و احوال رودکی ص537). (1) - مرحوم سعید نفیسی در متن این نام را به ابوالعباس تصحیح کرده است. (آثار و احوال رودکی ص832 ، 833 و 860).