برچه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ چِ] (از: بر + چه) چگونه. بچه منوال :
برفت او و ما از پس اندر دمان
گذشتیم تا برچه گردد زمان.فردوسی.
همی بود تا برچه گردد زمان
بدین آشکارا چه دارد نهان.فردوسی.
|| برای چه :
ببینم که رومی سواران که اند
سپاهی سپاهند یا برچه اند.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر