برمانیدس

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دِ] (اِخ)(1) یکی از اطبای ثمانیهء یونان. (ابن الندیم از یحیی النحوی). اول طبیبی است که تجربه را خطا دانسته عمل بقیاس کرده. (از حبیب السیر چ طهران ج 1 ص59). فیلسوف یونانی که در حدود سال 540 ق.م. در «اله آ»(2) متولد شد و در حدود سال 450 ق.م. درگذشت. وی در منظومهء خود بنام «درباب طبیعت» عالم را ابدی، واحد، مداوم و غیرمتحرک معرفی کرده است. (از فرهنگ فارسی معین). برمانیذس. برمینیذس. و رجوع به عیون الانباء ج 1 ص23 و فلسفهء بزرگ ترجمهء احمد آرام ص17 و 22 و 23 و 25 شود.
.(املای فرانسوی)
(1) - Parmenide
(2) - Elea.