بزبیار

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (نف مرکب) آنکه در قمار نقشهای بد آرد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). که ستارهء او در قمار نگردد. که بخت با او در بازی یار نباشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر