«لغت نامه دهخدا»
[بُ رَ / رُو] (ص مرکب) بزرونده. که بز تواند رفت. - راه بزرو؛ راههای باریک و پرپیچ وخم در کوه. معبری در کوه و جنگل سخت پیچ درپیچ. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).