«لغت نامه دهخدا»
[بُ غُ] (اِخ) لقب یکی از اولیاءالله است، و طایفهء ایشان را بزغشیه خوانند. (برهان). شیخ نجیب الدین علی بن بزغش. رجوع به نجیب الدین در همین لغت نامه و شدالازار و نفحات الانس و از سعدی تا جامی شود.