«لغت نامه دهخدا»
[بَ زَ زَ] (اِ مرکب، از اتباع)چاسان فاسان. آرایش زن روی خود را بسرخاب و سفیداب و وسمه و سرمه و جز آن. بزک. و با کردن صرف می شود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). و رجوع به بزک شود.