بزن بزن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ زَ بِ زَ] (اِمص مرکب) (از: ب + زن...) زد و خورد. نزاع. درگیری.
- بزن بزن درگرفتن؛ نزاع درگرفتن. زد و خورد شدن.